اهم وظایف روغن های روانساز

 روانکاری : یعنی تشکیل لایه روغن با ضخامت مناسب بین قطعات متحرک به منظور به حداقل رساندن اصطکاک و سائیدگی قطعات در حین کار.

  انتقال حرارت : انتقال حرارت ایجاد شده از سطوح مورد نظر و خنک کردن قطعات متحرک.

  ضربه گیری : یعنی قابلیت کاهش تاثیر ضربه ها بر روی قطعات دستگاه در حین انجام حرکات مکانیکی.

  حفاظت از سطوح : روغن های روانساز باید بتوانند سطوح قطعات فلزی را در مقابل زنگ زدگی و خوردگی شیمیایی محافظت نمایند.

  آب بندی (sealing) : یعنی قابلیت تشکیل لایه ای از روغن بین پیستون و سیلندر که در موتورهای احتراق داخلی از فرار گازهای متراکم شده جلوگیری مینماید.

  انتقال مواد (حمل ذرات) : روغنهای روانساز باید بتوانند ذرات ناشی از ساییدگی قطعات و مواد ناشی از تجزیه روغن و سوخت را به صورت معلق نگه دارند و با خود حمل کنند.

  انتقال نیرو : در بعضی موارد روغن نقش انتقال نیرو را بر عهده دارد (روغنهای هیدرولیک).